Elkaar helpen waar nodig

Vandaag ben ik met veel moeite weer naar buiten gegaan want ja sneeuw is mooi maar hoe

langer het ligt hoe gladder het word. Gelukkig heb ik stevige winterlaarzen dat scheelt een boel. Ik wilde een zalfje halen

bij de apotheek voor mijn gezicht omdat ik er sinds november ben achter gekomen dat ik een huidziekte heb: Rozecea.

Dit is waardoor mn huid vaak (knal)rood is en versierd met vlekjes. Door de stress om het overlijden van mn lieve oudtante

heeft hetvrij hevig toegeslagen en had ik er veel last van. Gelukkig heb iknu een zalfje gekregen wat de ergste roodheid eraf

haalt.

 

Enfin, ik ging erna nog even boodschappen doen en bij de primera kattengrind ophalen wat de bezorger voor

t gemak daar gedumpt heeft terwijl ik gewoon thuis was.

Ik snap op zich wel dat hij geen zin had om 4 trappen te sjouwen met 20kilo kattengrind, t voelt overigens als 30kilo ik

kreeg het nauwlijks opgetild. Gelukkig was er een oudere meneer zo aardig om me te helpen het de winkel uit te sjouwen

en in de fietstas te doen.

 

Toen moest ik echter nog wel een aardig stuk lopen door de glibber sneeuw. 'Gaat het wel?' Vroeg hij een paar keer. En ik zei vrolijk: 'Nee!' Hij zat duidelijk te twijfelen of hij me nog verdermoest helpen maar ja aan twijfelen heb ik niet zoveel dan doe ik het liever zelf.

 

t was wel aardig bedoeld iig. Het is fijn om te merken dat er nog aardige mensen op deze rare wereld zijn, zeker nu we in zo'n

zware tijd zitten met zn allen. Lief zijn voor elkaar en mekaar helpen waar je kan is wat belangrijk is in t leven. Dat is ook wat

deze aardige meneer zei